Коосновачот на „Ај-робот“ вели дека идеите на Маск за хуманоидни роботи се чиста фантазија
Во време кога инвеститорите и технолошките гиганти вложуваат стотици милиони, па дури и милијарди долари во развој на хуманоидни роботи кои еден ден би можеле да извршуваат секојдневни задачи наместо луѓето, еден од најпознатите експерти во областа на роботиката, Родни Брукс, коосновач на компанијата „Ај-робот“ (iRobot), отворено застана на спротивната страна од таа визија.
Брукс, научник за роботика од Технолошкиот институт во Масачусетс (МИТ) со три децении искуство во развој на автономни системи, ги нарече „чиста фантазија“ амбициите што ги промовираше Илон Маск за хуманоидните роботи.
Брукс објасни дека денешните хуманоидни машини, како „Оптимус“ на „Тесла“, се многу ограничени во основните способности, особено во координацијата на движењата и сензорната перцепција што човечкото тело природно ги поседува. Тој истакнува дека човечката рака има околу 17.000 рецептори за допир, кои овозможуваат неверојатна прецизност и чувствителност во работата со предмети, што е исклучително тешко да се реплицира од машина. Сегашните пристапи за обука на роботи користат огромни количини видеоподатоци од човечките дејства, но Брукс тврди дека таков метод нема да доведе до вистинската снаодливост и приспособливост, потребни за извршување на секојдневните задачи.
Проблемот, според него, не е само во софтверот или вештачката интелигенција, туку и во физичката комплексност на сензорите и координацијата на движењето, нешто што се развива во природата во текот на милиони години еволуција. Традиционалните модели на вештачка интелигенција, иако се исклучително добри во препознавањето на говорот и визуелните податоци, сè уште немаат „традиционална база на податоци“ на тактилни сетила за да го реплицираат чувството за допир и фината манипулација, клучен елемент за роботите кои би требало да извршуваат прецизни задачи во домаќинствата или фабричките простори.
Во исто време, Маск и неговите застапници често укажуваат на оптимистички временски рокови и потенцијал за производство на хуманоидни роботи до крајот на 2027 година, тврдења кои се поткрепени со големи инвестиции и амбициозни индустриски планови. Маск, на пример, претходно вети дека „Оптимус“ би можел да стане широко достапен следната година, па дури и дека роботите еден ден би можеле да ја надминат човечката продуктивност на многу работни места.
Сепак, Брукс предвидува дека успешните роботски системи што се користат во реалниот свет во блиска иднина веројатно ќе изгледаат многу поинаку од хуманоидните форми, користејќи тркала, повеќе раце или специјализирани алатки, наместо да се обидуваат целосно да ја имитираат човечката анатомија. Според него, инвестициите во хуманоидна роботика се во голема мера губење пари, иако признава дека роботите наскоро ќе направат скок во корисноста.
Оцената доаѓа во време кога роботичката индустрија се соочува со притисок да оправда огромни инвестиции, при што пазарот на хуманоидни роботи се проценува на 39 милијарди долари и амбициозни планови да го направи секторот клучна компонента на глобалната економија. Критиките како оние на Брукс нè потсетуваат на техничките и концептуалните предизвици што остануваат нерешени и отвораат поширока дискусија за тоа дали денешните визии за хуманоидните роботи се реални или преамбициозни.
Иако визиите за роботски асистенти што вршат домашни работи и го намалуваат човечкиот труд сè уште ги интригираат инвеститорите и јавноста, критичарите како Брукс тврдат дека реалноста е далеку зад возбудата и дека основните технолошки предизвици се далеку од надминати, барем во формата во која некои од најпознатите лидери во индустријата ги замислуваат.
Извор: benchmark.rs
Фото: Freepik