Дали медицинските ракавици се главниот виновник за погрешните процени за загадувањето со микропластика?
Ново истражување објавено кон крајот на март 2026 година фрла сосема нова светлина врз глобалното загадување со микропластика. Научниците предупредуваат дека моменталните процени за количеството на микропластика во животната средина се преценети поради „невидливиот“ извор на контаминација кој се наоѓа во самите лаборатории - ракавиците.
Контаминација на самиот извор на истражувањето
Студијата, чии резултати ги пренесува порталот Phys.org, детално анализира како заштитната опрема што ја користат научниците при прибирањето и анализата на примероците испушта микроскопски честички полимери. Овие честички, кои се лупат од ракавиците при работата, завршуваат во примероците од вода, почва и храна, што доведува до лажно позитивни резултати или драстично зголемени бројки во научните извештаи.
-Иронијата е во тоа што опремата дизајнирана да ги заштити примероците од контаминација всушност станува еден од најголемите извори на таа контаминација - стои во заклучокот на истражувачкиот тим.
Нитрил наспроти латекс - кој испушта повеќе?
Истражувањето опфати различни марки и видови ракавици кои стандардно се користат во лабораториите низ светот. Резултатите покажуваат:
Нитрилни ракавици: иако се поотпорни на хемикалии, механичкото триење при работата предизвикува одвојување на ситни фрагменти од нитрилен бутадиен каучук.
Латекс ракавици: испуштаат поголемо количество честички во влажни услови, што е особено проблематично за истражувањата на морските екосистеми.
Научниците користеа напредна Раманова спектроскопија за да го идентификуваат хемискиот потпис на честичките пронајдени во примероците, потврдувајќи дека тие се совпаѓаат со материјалот од кој се изработени ракавиците.
Последици врз јавното здравство и политиката
Ова откритие не значи дека микропластиката не е проблем, таа и понатаму е една од најголемите еколошки закани во 21 век. Меѓутоа, прецизноста на податоците е клучна за донесување закони и регулативи. Ако моменталните бројки за микропластиката во, на пример, вода во шише се делумно резултат на контаминација за време на тестирањето, тоа би можело да ги промени приоритетите во индустријата за амбалажа и филтрација.
Потреба од нови лабораториски протоколи
Авторите на студијата повикуваат на итна ревизија на стандардните оперативни постапки (SOP) во хемиските и биолошките лаборатории:
Користење „слепи“ примероци: задолжително тестирање на контролни примероци за да се пресмета пластиката од ракавиците.
Алтернативни материјали: развој на ракавици од материјали кои не испуштаат микрочестички или враќање кон специјализираните памучни и свилени подракавици.
Подобра едукација: свест кај научниците за тоа колку движењето на рацете и триењето влијаат врз интегритетот на примерокот.
-Ова е повик за будење на научната заедница. Мораме да го исчистиме сопствениот двор за да можеме на светот да му ги обезбедиме најточните можни податоци за кризата со пластиката - заклучуваат истражувачите.
Фото: freepik