Научниците рангираа 258 вида пајаци според брзината - најбрзиот може да престигне човек што брзо оди

Ново истражување ја анализираше максималната брзина на трчање кај 258 различни видови пајаци, а најбрзиот меѓу нив без проблем може да престигне човек што пешачи.

Истражувачите користеле лабораториски систем со камера и хартија со мрежа од квадрати поставени на пластична или метална подлога за да утврдат кој вид пајак најбрзо ја претрчува зададената далечина.

Како најбрз се покажал еден ловечки пајак од родот хетеропода, со потекло од Квинсленд, Австралија. Тој достигнал брзина од речиси 3,6 метри во секунда, односно нешто повеќе од 13 километри на час, што е значително повеќе од просечната брзина на лесно трчање кај луѓето, која изнесува меѓу 6,5 и 9,5 километри на час.

Сепак, ова истражување не било само обичен натпревар во брзина.

Научниците сакале да утврдат како еволуцијата и градбата на телото на пајакот влијаат врз нивната способност за трчање. Со други зборови, сакале да дознаат кој облик на телото и кои карактеристики овозможуваат најбрзо движење.

- Кога ќе се земат предвид големината на телото и заедничкото еволутивно потекло, најдобра способност за трчање имале пајаците со релативно подолги нозе, а во помала мера важна била и нивната еколошка група, додека витоста на нозете или склоноста кон движење по површини свртени наопаку немале значително влијание - наведуваат истражувачите во трудот кој сè уште чека стручна рецензија.

Иако официјалниот рекорд за најбрз пајак на светот и натаму го држи мароканскиот пајак цебренус рехенберги, познат по тоа што при бегство прави салта, таквиот начин на движење не се смета за трчање какво што е проучувано во ова истражување. Освен тоа, неговата просечна максимална брзина изнесува околу 1,7 метри во секунда, што покажува колку новото истражување ги проширило досегашните сознанија за брзината на пајаците.

Истражувачите утврдиле дека поголемите пајаци главно се побрзи, но постојат интересни исклучоци.

Ситниот портокалов гоблински пајак е тежок околу 30.000 пати помалку од рекордерот од родот хетеропода, но бил само 18 пати побавен.

Овие резултати ги потврдуваат претходните истражувања кои покажуваат дека најбрзите животни не се нужно ниту најмалите ниту најголемите. Многу поважни се ограничувањата кои големината на телото и градбата на организмот им ги наметнуваат на мускулите.

- Гепардот, на пример, без проблем ги надминува мнозинството кучиња со слична големина. Секако, тоа е така затоа што таквиот начин на живот му носи предност, но крајните граници сепак ги одредуваат законите на физиката - вели биомеханичарот Дејвид Лабонт од Кралскиот колеџ во Лондон.

Покрај поголемата телесна маса, важна улога во брзината имаат и подолгите нозе, дури и повеќе отколку нивната витост.

Откако ги измериле или ги собрале веќе објавените податоци за брзината на движење кај 258 видови пајаци, истражувачите ги споредиле резултатите на еволутивното стебло за да утврдат како се развивале различните групи. Најбрзи во однос на својата големина биле пајаците што ловат на земја, веројатно затоа што активно го бркаат пленот.

Најголемите разлики во брзината се забележани кај еволутивно помладите групи пајаци.

Ова е досега најопсежното истражување за брзината на пајаците.

Иако ова кај некои луѓе би можело да предизвика уште поголема претпазливост при средба со пајак, истражувањето претставува важен увид во тоа како физичките способности и еволуциската историја ги обликуваат карактеристиките на различните видови.

На крајот од трудот, авторите истакнуваат дека во време кога машинското учење и вештачката интелигенција сè повеќе доминираат во научните истражувања, исклучително е важно и понатаму да им се дава предност на експериментите и податоците собрани во реални услови.

- Само со вакви податоци ќе можеме да оствариме значаен напредок во разбирањето на факторите кои ја обликуваат способноста за движење кај пајаците, кај другите членконоги и кај животните воопшто - заклучуваат истражувачите.

Извор: Science Alert
Фото: Magnific