Само 1 процент од пријателствата траат повеќе од 40 години: Какви квалитети имаат оние што успеваат да останат блиски?

Дали знаете дека само околу 30 проценти од пријателствата траат подолго од седум години? А кога ќе го продолжиме тој временски рок на четири децении, тој број драстично опаѓа, и тоа под 1 процент. Затоа пријателствата што траат 40 години или повеќе се ретки. Нешто посебно. Нешто што вреди да се разбере, проучува и од кое многу може да се научи.

Низ децении набљудување и лично искуство, забележавме дека луѓето што успеваат да го задржат истиот најдобар пријател повеќе од 40 години делат одредени особини што на повеќето од нас ни недостигаат.

Ги прифаќаат промените, но не дозволуваат тие да ја прекинат врската

Се сеќавате ли кога мислевте дека ќе бидете истата личност на 50 години како што бевте на 20 години? Животот нè менува преку бракови и разводи, промени на работни места, родителство, загуби, болести и безброј мали трансформации што често ги забележуваме само ретроспективно. Долгогодишните пријатели разбираат една клучна работа - луѓето се менуваат. Тие не инсистираат нивниот пријател да остане ист каков што бил порано. Тие не се обидуваат да го задржат тоа во минатото.

Даваат приоритет на постојаноста 

Сите ги знаеме оние пријателства што брзо и силно „прегоруваат“. Тие се полни со возбуда, драма и постојан контакт. И обично исчезнуваат исто толку брзо. Луѓето што одржуваат пријателства повеќе од 40 години разбираат нешто многу важно: пријателството е маратон, а не спринт. Тие се таму постојано. Понекогаш тоа е само краток повик на секои две или три недели. Понекогаш кафе еднаш месечно. Не мора да биде цело време, но е сигурно и константно.

Знаат како да простат и не водат евиденција на грешките

Четириесет години пријателство нè учат на една важна лекција - сите правиме грешки. Сите понекогаш кажуваме погрешни работи. Поминуваме низ себични фази. Долгогодишните пријатели имаат способност да простуваат без да водат список на старите грешки. Минатите неуспеси не се споменуваат во секоја нова дискусија. Тие не се потсетуваат на минатите грешки кога ќе се појави ново несогласување. Болката се препознава, се дискутира доколку е потребно, а потоа навистина се продолжува.

Ги почитуваат границите и не ги сфаќаат лично

Ако некогаш сме се чувствувале повредени затоа што пријател не споделил нешто со нас, ова е особина со која многумина од нас се борат. Луѓето што имаат децениски пријателства разбираат дека секој има различна потреба за приватност и простор. Кога пријателот вели дека му треба време или не сака да зборува за нешто, тие го почитуваат тоа. Без вина. Без пасивна агресија. Без тишина. Како што животот станува посложен, со здравствени проблеми, семејни тензии и финансиски грижи, не треба сè да се споделува веднаш. Вистинските пријатели го разбираат тоа.

Тие искрено се радуваат на успехот на пријателите

Ако има нешто што ги уништува пријателствата, тоа е љубомората. Луѓето што имаат 40-годишни пријателства навистина се радуваат на успесите на пријателите. Без двосмислени комплименти. Без намалување. Без скриено наддавање. Ова е можеби најтешката навика за надминување во култура на постојано споредување, но без неа, огорченоста полека ги уништува дури и најсилните врски.

Присуствуваат во секојдневниот живот, а не само на големи настани

Свадби, погреби, матури. Повеќето луѓе знаат да се појават кога има нешто важно и големо. Но, што е со обичните денови, кога ништо посебно не се случува? Долгогодишните пријатели знаат дека пријателството се гради со малите нешта. Во случаен повик за споделување нешто смешно. Во порака за поддршка за време на тешка недела. Нудење помош со нешто сосема обично. Тие мали, повторувачки постапки во текот на годините го прават пријателството столб, а не само убав спомен.

Зборуваат отворено наместо да очекуваат читање на мислите

По 40 години, можеби мислиме дека пријателите си ги читаат мислите еден на друг. Всушност, се случува спротивното. Долгогодишните пријатели учат да зборуваат јасно и директно за своите потреби, чувства и очекувања. Наместо да се повлечат и да молчат, тие велат дека се повредени или разочарани. Наместо да чекаат другите да претпостават дека се борат, тие бараат помош. Овој вид комуникација спречува акумулација на скриен гнев што уништува многу пријателства.

Ја одржуваат сопствената независност, но остануваат поврзани

Преголемата емоционална зависност го задушува пријателството. Луѓето што одржуваат пријателства повеќе од 40 години имаат свои животи, интереси и други врски. Токму оваа независност го зајакнува пријателството. Донесува нови теми, спречува прегорување и ја прави врската избор, а не неопходност.

Вештини што можат да се научат

Кога ќе ги погледнеме овие особини, станува јасно дека ниту една од нив не е вродена. Сите овие се вештини што можат да се научат. Добрата вест е дека промената е можна. Потешката вест е дека тоа бара свесна одлука и напор во свет кој често ги турка пријателствата настрана. Можеме да започнеме со спроведување на една навика. Онаа што се чини дека е најтешка. Бидејќи во време кога осаменоста станува сè поголем проблем, способноста за градење и одржување вистински, долготрајни пријателства може да биде една од најважните животни вештини што ги имаме.

Извор: eklinika.telegraf.rs

Фото: Freepik