Соло-патувањето може да биде добро за психата - психолозите откриваат што се случува кога патуваме сами
Соло-патувањето често се доживува како начин да се избега од секојдневието, да се запознаат нови места и да се направи пауза од обврските. Меѓутоа, неговото влијание може да биде многу подлабоко од промената на местото. Кога немаме сопатник со кого се договараме, ги споделуваме одлуките и ја пополнуваме тишината, повеќе сме насочени кон сопствените потреби, реакции и избори. Токму поради тоа, патувањето сами може да стане своевидна вежба за самостојност и запознавање со себеси.
Психолозите нагласуваат дека осаменоста и времето поминато сами не се исто. Доброволното време поминато сами може позитивно да влијае врз регулирањето на емоциите, додека несаканата изолација може да биде сосема поинакво искуство. Истражувањата покажуваат дека престојот во самотија може да го намали интензитетот на силните емоции и да му помогне на човекот да се смири, додека поновите истражувања ја поврзуваат позитивната самотија и со психолошката флексибилност и благосостојбата.
Вежби за самодоверба и самостојност
Кога патуваме сами, секојдневните одлуки повеќе не можеме да му ги препуштиме на некој друг. Сами избираме каде ќе одиме, кога ќе направиме пауза, како ќе реагираме ако планот не успее и што ќе направиме кога ќе се појави непредвидена ситуација. Токму таквите мали искуства можат да го зајакнат чувството на лична способност.
Истражувањата за соло-патувањата укажуваат дека носењето одлуки и самостојното решавање проблеми може да придонесат за поголемо чувство на автономија и самоефикасност.
Затоа психолозите го гледаат соло-патувањето како можност човекот да провери колку навистина може да се потпре на себе. Кога успешно ќе совлада ситуација што на почетокот му изгледала комплицирана, добива конкретен доказ дека умее да се снајде и без туѓа помош. Тоа чувство не мора да остане поврзано само со патувањето - искуството дека самостојно сме организирале нешто, сме решиле проблем или сме го промениле планот подоцна може да влијае и врз начинот на кој им пристапуваме на предизвиците во секојдневниот живот.
Важен дел од ова искуство е и тоа што нема потреба постојано да ги приспособуваме плановите на туѓите желби. Човек може да помине цел ден во музеј, во последен момент да го промени градот што планирал да го посети или едноставно да седне во кафуле без обврска некому да му објаснува зошто го сака тоа. Таквата слобода може да му помогне полесно да ги препознае сопствените потреби и приоритети. Едно истражување за благосостојбата при патувањето сами покажало дека ваквите искуства може да бидат поврзани со позитивни емоции, ангажираност, чувство на смисла и виталност, иако ефектите зависат од човекот и околностите.
Вистинскиот ефект од соло-патувањето можеби не се мери според бројот на посетени градови, туку според она што човекот го носи со себе кога ќе се врати дома. Патувањето може да овозможи дистанца од воспоставената рутина, да отвори простор за преиспитување на одлуките и да помогне човекот појасно да го слушне сопствениот глас. Научните податоци за патувањата генерално покажуваат дека тие може да бидат поврзани со различни аспекти на психолошката благосостојба, но не постои универзално правило дека секое патување ќе има ист ефект врз секого.
Извор:
24sedam.rs
Фото: Magnific