Објавена последната книга на Ведрана Рудан: „Ќе се продава добро кога ќе умрам“
Последната книга на Ведрана Рудан, „Како да ме има“, го здогледа светлото на денот. Станува збор за збирка од нејзините најважни колумни и текстови настанати во текот на речиси три децении, а Ведрана ја подготвуваше заедно со синот Славен Хрватин.
Таа не го дочека објавувањето на книгата. Почина на 18 август, во 77. година од животот, по долга и тешка борба со болест. Сепак, пред смртта ја виде првата верзија од збирката, го одобри изборот на текстови и го одреди насловот.
Книгата ја подготвуваше со синот додека се лекуваше
Идејата за збирката настана на почетокот од оваа година. Во тоа време Рудан веќе две години се бореше со болеста, а нејзиниот син ѝ предложи заедно да направат избор на текстови од нејзината долгогодишна работа.
Намерата, како што вели тој, му била со пишувањето и работата на книгата барем накратко да ѝ ги тргне мислите од лекувањето. Рудан, секако, на предлогот одговори во својот препознатлив стил. „Тоа добро ќе се продава кога ќе умрам.“
Хрватин потоа ги прегледал архивите на мајка му, старите колумни, блогот и текстовите кои со години останаа помалку познати. Од тој материјал настана првата верзија на книгата. Рудан се согласи со насловот „Како да ме има“, а одлучи и со кој текст да биде завршена. Преостанатиот дел од работата му го препушти на синот.
Пишуваше и кога повеќе не можеше на компјутер
Пишувањето на Рудан не престана ниту кога болеста сериозно ѝ го отежна секојдневниот живот. Кога повеќе не можеше да работи на компјутер, текстовите ги пишуваше на мобилниот телефон и му ги испраќаше на синот. Славен Хрватин со години беше вклучен во нејзината работа. Ги водеше нејзините интернет-страници и ѝ помагаше околу објавувањето на текстовите, па така заедно минуваа и низ реакциите на јавноста на нејзините често провокативни колумни. Нејзините текстови оставаа впечаток дека меѓу мајката и синот постојат сериозни судири. Хрватин вели дека реалноста била целосно поинаква и дека често заедно се смееле на насловот и на реакциите што ги предизвикувале нејзините колумни.
„Секогаш барај толку колку што вреди твојата работа“
Од мајката, вели тој, научил како да се однесува кон сопствената работа. Му советувала за својата работа секогаш да бара соодветен надомест, а кога еднаш ќе биде платен, да не се залетува да бара повеќе. Призна дека тој совет сè уште не го применил во целост. Кога зборува за тоа како би сакал луѓето да ја паметат неговата мајка, не ги издвојува само нејзините провокативни изјави и вирални снимки. Би сакал да остане запаметена, пред сè, по подготвеноста да им се спротивстави на моќниците и да го каже она што другите немале храброст јавно да го изговорат.