Дали конечно е пронајдена рајската градина? Стара Библија од 16 век го покажува местото на карта

Една Библија од 16 век содржи детална карта која наводната Еденска градина ја сместува во близина на Еуфрат, под планината Арарат. Сепак, станува збор за историска карта и толкување на библискиот текст, а не за научен доказ дека легендарниот рај е навистина пронајден.

Еденската градина, според Книгата на битието, местото каде што според библиската приказна живееле првите луѓе Адам и Ева, со векови го привлекува вниманието на историчарите, теолозите и истражувачите.

Сега во центарот на вниманието е картата што се наоѓа во Библијата од 16 век и која наводната положба на рајската градина ја сместува на подрачјето на денешна Турција. Тврдењето го изнесе колекционерка на стари Библии, а за картата известија и „Њујорк пост“ и „Дејли мејл“. Важно е да се нагласи дека картата не претставува доказ дека Еденската градина е археолошки пронајдена. Таа покажува како одделни христијански научници во 16 век го толкувале описот од Книгата на битието.

Карта стара повеќе од четири века покажува кон Еуфрат

Станува збор за Женевската Библија од 1599 година, една од познатите протестантски Библии настанати во контекст на англиските протестантски бегалци во Швајцарија.

Во таа Библија се наоѓа карта под наслов „Положба на Еденската градина“. Картата, според достапните податоци, е заснована врз раниот приказ кој во 1554 година го изработил протестантскиот реформатор Жан Калвин.

Што всушност пишува во Книгата на битието?

Клучот за разбирање на сите тие теории се наоѓа на самиот почеток на Библијата, во Книгата на битието.

Во библискиот опис, Еденската градина е поврзана со река која се дели на четири водени текови, односно реките Пишон, Еуфрат, Тигар и Гихон.
Според библиската приказна, токму во тој рај живеела првата човечка двојка, Адам и Ева.
Токму описот на четирите реки со векови претставува еден од најголемите проблеми за обидите за одредување на вистинската географска положба на Еденската градина.

Проблем се Пишон и Гихон

Според толкувањето што го изнесе споменатата колекционерка, описот од Книгата на битието може да се вклопи во положбата што ја прикажува картата од Женевската Библија.

Но експертите не се согласуваат околу тоа на кои современи реки би требало да се однесуваат имињата Пишон и Гихон. Едно од толкувањата е дека Пишон го означува Нил, додека Гихон би можел да го означува Ганг. Проблемот е во тоа што тие реки се наоѓаат многу далеку од подрачјето на денешна Турција.

Постои и поинакво објаснување.

Калвин имал поинакво толкување на изразот „изворишта“ Едно од можните објаснувања го изнесе токму Жан Калвин, врз чија рана работа беше заснована картата од Женевската Библија. Според тоа толкување, изразот што во библискиот текст се однесува на „изворишта“ можеби не мора да се однесува на самиот почеток на реката. Може да означува и устие или долен дел од еден или два речни тека. Во таквото толкување, Пишон и Гихон би можеле да се однесуваат на долните делови од реките што се наоѓаат во тој дел на Турција, односно на Тигар и Еуфрат. Токму такво сценарио е разгледувано и во истражувањето на историчарката Џастин Анџелик Волден.

Теоријата води кон древна Месопотамија Според сценариото што Волден го опишува во својата студија, Еденската градина би можела да се бара во рамките на подрачјето на Месопотамија во денешна Турција. Волден забележала дека Калвин всушност навел само „општа положба“ на Еденската градина. Тоа значи дека неговата карта не требало да претставува прецизна ознака за местото на кое се наоѓал легендарниот рај. Поради тоа, прашањето за точната локација и понатаму останува отворено. Со други зборови, картата од 1599 година е интересен историски запис за тоа како луѓето пред повеќе од четири века се обидувале да го поврзат библискиот опис со познатата географија, но сама по себе не го потврдува постоењето на градината на означената локација.

Теориите се протегаат од Африка до Иран


Потрагата по Еденската градина низ историјата не била ограничена само на подрачјето на Месопотамија.
Денешните теории за нејзината можна положба се исклучително различни. Како можни подрачја се споменуваат локации од Јужна Африка до Иран, како и од Етиопија до Судан.
Ваквиот опсег на теории покажува колку е тешко да се поврзе древниот библиски опис со конкретно географско подрачје.
Четирите реки од Книгата на битието посебно ја отежнуваат таквата идентификација бидејќи не е јасно дали сите наведени имиња се однесуваат на реките што денес ги познаваме под тие имиња.

Геологијата дополнително ја комплицира приказната

Постои уште еден проблем кога библискиот опис ќе се обиде да се спореди со геолошките податоци. Библискиот текст ги сместува Еденската градина и реката Еуфрат во времето на создавањето, кое традиционално се поврзува со период од пред неколку илјади години. Геолошките истражувања, меѓутоа, даваат целосно поинаква временска слика за природните одлики на тоа подрачје. Според геолошките процени наведени во изворниот извештај, настанокот на реката Еуфрат и околниот басен датира дури од пред 3,6 милиони години во минатото. Тоа значи дека меѓу библиската временска рамка и геолошката старост на речниот систем постои огромна временска разлика. Поради сето тоа, прашањето каде точно се наоѓала Еденската градина останува нерешено.