Научниците создадоа батерии што се голтаат и се разградуваат во дигестивниот тракт
Користејќи материјали што се безбедни за човечка консумација, истражувачите од МИТ создадоа ситни батерии кои би можеле да се користат за напојување електронски уреди што можат да се голтнат. Целата батерија е биоресорбирачка, што значи дека телото може целосно да ја разгради и апсорбира.
Во новата студија, истражувачите покажаа дека батериите, кои генерираат 1,84 волти, можат да напојуваат два различни вида уреди: РФИД-ознака која може да пренесува податоци од желудникот и капсула која произведува мала електрична струја што го стимулира производството на грелин, пептиден хормон познат како „хормон на гладот“ бидејќи го зголемува апетитот и го поттикнува внесот на храна.
Истражувачите велат дека овој вид батерија, која содржи електроди изработени од магнезиум и молибден триоксид, би можела да се користи и во други уреди за голтање за сензорски или терапевтски примени.
Истражувачите користеа магнезиум за изработка на анодата на батеријата и молибден триоксид за катодата. Батеријата содржи и јонски течен гел-електролит. Истражувачите смислија две различни верзии на батеријата кои можат да се користат за различни примени – диск со дијаметар од 7,5 милиметри и правоаголна шипка со должина од 24 милиметри.
За да тестираат како ќе се однесуваат батериите во дигестивниот тракт, истражувачите прво ги изложија на киселински раствор сличен на желудочниот сок. Открија дека батериите нормално функционираат околу три дена, а потоа нивните перформанси почнуваат полека да опаѓаат. Во рок од неколку недели целосно се разградуваат.
Истражувачите потоа ја вградија правоаголната батерија во биоразградлив уред кој е дизајниран за испорака на мала електрична струја во слузницата на желудникот.
Тестовите на животни покажаа дека 20 минути стимулација во желудникот може да го зголемат нивото на грелин за околу 50 проценти.
Истражувачите потоа ја вградија батеријата во РФИД-уред, кој го дизајнираа за да им помогнат на пациентите да се придржуваат до распоредот за земање лекови. Оваа капсула може да ја пренесе својата локација од гастроинтестиналниот тракт преку биоресорптивна РФИД-ознака изработена од молибден и целулоза.
Истражувачите сега планираат клиничко испитување на системот, за кое очекуваат дека ќе започне за околу две години. Ваквите системи не само што би можеле да бидат побезбедни за пациентите, туку и би го намалиле влијанието врз животната средина од батериите кои на крајот би се излачувале во канализацискиот систем.
Фото: принтскрин/јутјуб