Возрасните повторно купуваат играчки, а психолозите велат дека тоа има смисла
Некогаш се сметаше дека престануваме да купуваме играчки во оној момент кога ќе престанеме да бидеме деца. Денес ситуацијата е целосно поинаква: возрасните трошат сè повеќе пари на сложувалки, фигурини и кадифени играчки, и тоа не како подарок, туку за себе. Експертите велат дека тој порив има смисла.
Поимот „кидалт“, спој од англиските зборови за дете и возрасна личност, до неодамна звучеше како малку погрдна етикета. Денес станува збор за една од најважните групи на купувачи во индустријата за играчки, а производителите сè почесто развиваат производи наменети токму за нив: сложени лего-сетови, фигурини од омилените филмови и серии, друштвени игри и кадифени играчки кои повеќе потсетуваат на дизајнерски предмет отколку на детска играчка.
„Кидалтите“ ја спасија индустријата за играчки
Бројките најдобро покажуваат колку е сериозен трендот. Според податоците на аналитичката куќа „Сиркана“, глобалната индустрија за играчки, по три последователни години пад, во 2025 година силно закрепна, а растот беше поттикнат од поп-културата, лиценцираните производи и поголемиот ангажман на тинејџерите и возрасните. Речиси 40 проценти од европските потрошувачи минатата година купиле играчка за себе или за друга возрасна личност.
Особено се популарни колекционерските предмети, чија продажба порасна за 32 проценти, па денес опфаќаат речиси петтина од вкупната глобална продажба на играчки. Во Европа предничи Германија, каде што купувачите постари од 12 години опфаќаат дури 35 проценти од продажбата.
Зошто возрасните, кои имаат сметки, кредити и обврски, посегнуваат по играчки? Одговорот, велат експертите, се крие во потребата за пауза од секојдневието. Мелиса Симондс од Сиркана за Би-би-си објасни дека возрасните купуваат лего и колекционерски предмети поради позитивниот ефект врз менталното здравје, бидејќи им будат носталгија и нудат бегство од глобалните немири.
Токму носталгијата е клучниот збор. Психолозите веќе долго време ја опишуваат како емоционална потпора кон која се свртуваме во периоди на неизвесност: нè потсетува на времето кога животот беше поедноставен, го зајакнува чувството на континуитет и поврзаност со сопственото минато. Играчката од детството или онаа што нè потсетува на него не е само предмет, туку мост кон посигурно чувство.
Играта како одмор за мозокот
Друга важна причина е самата активност. Составувањето сложен лего-сет или решавањето сложувалка од неколку илјади делови бара целосна концентрација, а токму таквото длабоко навлегување во задачата експертите го поврзуваат со намалување на стресот и релаксација. Зафаќањето на рацете и имагинацијата дејствува како ментален ресет, го подобрува расположението и носи чувство на постигнување.
За разлика од бескрајното скролање на социјалните мрежи, играта има јасен почеток и крај, видлив резултат и не бара никаков учинок освен задоволство. Токму тоа им недостига на многу возрасни во секојдневието полно со рокови и очекувања.
Затоа психолозите порачуваат дека нема од што да се срамиме. Да си купиш играчка не значи одбивање да пораснеш, туку давање простор на себеси за игра која во возрасната доба пречесто ја занемаруваме. А ако притоа на полицата заврши и некој лего-замок, толку подобро.
Фото: magnific