Во април 2029 година покрај Земјата ќе помине еден од најпознатите астероиди во Сончевиот систем. Астероидот 99942 Апофис, долг околу 370 метри, ќе помине на оддалеченост помала од 32.000 километри од нашата планета, што е поблиску од орбитата на многу сателити.

Научниците повеќепати ја проверувале неговата патека и се речиси целосно сигурни дека Апофис не претставува опасност за Земјата.

Сепак, ново истражување укажува на неочекуван проблем. Додека астероидот не ја загрозува нашата планета, можно е токму човекот да го загрози него.

Во истражување објавено во списанието „Планетари сајанс журнал“, физичарката Џулија Скетино и експертот за орбитална динамика Алесандро Роси од Институтот за применета физика „Нело Карара“ при Италијанскиот национален истражувачки совет предупредуваат дека вселенскиот отпад би можел да попречи една од најважните научни можности во последните неколку децении.

- Го проучувам и вселенскиот отпад, како и динамиката на астероидите. Штом ги видов вообичаените анимации од патеката на Апофис за време на неговото блиско минување, веднаш се запрашав дали постои можност да се приближи до голем број објекти што човекот ги оставил во вселената - вели Роси.

Единствена можност за проучување на астероидот

Блиското минување на Апофис би можело значително да го унапреди разбирањето за начинот на кој се однесуваат астероидите.

Додека минува покрај Земјата, гравитацијата на нашата планета би можела доволно силно да влијае врз него за да ја промени неговата ротација, да предизвика одрони на површината, па дури и своевидни „земјотреси“ на астероидот. Научниците веруваат дека така би можеле да добијат увид и во неговата внатрешна структура.


Проблем би можел да направи вселенскиот отпад

Научниците сакале да утврдат дали постои можност Апофис за време на минувањето да наиде на остатоци од стари сателити и друг вселенски отпад што кружи околу Земјата во областа на геостационарната орбита.

- Искрено, очекував дека резултатот ќе биде негативен, односно дека нема да постои можност за каква било средба. Затоа ме изненади кога се покажа дека одделни објекти би можеле да поминат на оддалеченост помала од неколку километри од астероидот - рече Роси.

Истражувачите ја симулирале патеката на Апофис заедно со сите познати објекти што се наоѓаат во геостационарната орбита, на околу 36.000 километри од Земјата. Во моделите го вклучиле и проценетиот број помали фрагменти од вселенски отпад што не можат лесно да се следат.

Повеќето симулации покажале дека астероидот безбедно ќе помине, но се појавила и мала, но реална можност да се судри со некои од објектите што кружат околу Земјата.

Истражувачите нагласуваат дека евентуален судир не би ја променил патеката на Апофис ниту би претставувал опасност за нашата планета.

За разлика од мисијата ДАРТ на НАСА, за време на која летало намерно удри во астероидот Диморфос за да ја промени неговата орбита, овде последиците би биле значително помали.

Најверојатно би настанал мал кратер и облак од материјал исфрлен од површината на астероидот.

- Најважно е да се нагласи дека евентуалниот удар не би ја променил значително орбитата на Апофис. Најверојатно би настанале мал кратер и облак од исфрлен материјал. Во зависност од нивната големина, вселенските летала би можеле да ги регистрираат, но самиот исфрлен материјал не би претставувал опасност за нив - објаснува Роси.

Тој додава дека постои можност инструментите што мисијата РАМСЕС би ги поставила на површината на астероидот, како што се гравиметарот и сеизмометарот, да ги регистрираат последиците од евентуалниот удар.


Научниците сакаат да ги проучат исклучиво промените што на Апофис ќе ги предизвика гравитацијата на Земјата.

Ако астероидот претходно биде погоден од парче вселенски отпад, би било многу потешко да се утврди кои промени настанале поради гравитациското влијание на Земјата, а кои се последица на судирот.

Со други зборови, единствениот научен експеримент би можел да биде делумно нарушен.

Роси истакнува дека дури и во случај на судир не постои опасност од таканаречениот Кеслеров синдром, односно синџиресто создавање нов вселенски отпад.

Истражувањето укажува на уште еден сериозен проблем. Додека големите сателити и остатоците од ракети редовно се следат, огромен број ситни фрагменти во повисоките орбити се практично невидливи.

Роси смета дека токму минувањето на Апофис би можело да го поттикне развојот на нови системи за следење на вселенскиот отпад.

Резултатите од истражувањето се објавени во списанието „Планетари сајанс журнал“.

Извор: Nova.rs
Фото: Screenshot/YouTube