На 9 април 1976 година премиерно беше прикажан филмот „Сите луѓе на претседателот“, политички трилер што го редефинира начинот на кој Холивуд го прикажува истражувачкото новинарство. Филмот е базиран на истоимената книга на новинарите од „Вашингтон пост“, Боб Вудворд и Карл Бернштајн, кои разоткрија една од најголемите политички афери во американската историја - „Вотергејт“.
Приказна што ја потресе Америка
Дејството го следи развојот на настаните по упадот на петмина мажи во седиштето на Демократската партија во комплексот „Вотергејт“ во 1972 година.
Младите новинари Вудворд и Бернштајн, кои во филмот ги толкуваат Роберт Редфорд и Дастин Хофман, започнуваат истрага што на почетокот изгледа како обична политичка афера, но брзо открива длабока мрежа на корупција што води сè до Белата куќа и претседателот Ричард Никсон.
Филмот не го прикажува самиот крај на скандалот и оставката на Никсон, туку се фокусира исклучиво на напорната новинарска работа, неизвесноста, сомнежите и притисоците со кои се соочувале новинарите додека ја составувале вистината.
Режисерот Алан Џ. Пакула верно ја доловува атмосферата во редакцијата на „Вашингтон пост“, додека камерата на Гордон Вилис е препознатлива по темните тонови и сенки што дополнително го засилуваат чувството на параноја и напнатост.
Режисерска прецизност и актерска сила
Една од најголемите вредности на филмот е неговата автентичност. Роберт Редфорд и Дастин Хофман поминале многу време со вистинските Вудворд и Бернштајн за што пореално да ги прикажат нивните личности и методи на работа.
Филмот строго се држи до фактите, а сценариото на Вилијам Голдман, за кое доби „Оскар“, е речиси целосно базирано на вистински новинарски белешки и извештаи.
Актерите Џек Варден, Мартин Балсам, Џејсон Робардс и Хал Холбрук дополнително ја зајакнуваат импресивната актерска екипа.
Филмот освои четири „Оскари“, вклучувајќи ја наградата за најдобра споредна машка улога (Џејсон Робардс како уредникот Бен Бредли) и за адаптирано сценарио, а беше номиниран и за најдобар филм, режија и монтажа.
Рецензиите беа исклучително позитивни. Филмот беше пофален поради сериозноста на пристапот, напнатоста што се гради без класични акциски елементи и начинот на кој новинарството е прикажано како детективска работа, но без гламур.
Значење што оди подалеку од филмот
„Сите луѓе на претседателот“ е еден од ретките филмови што директно влијаеле врз перцепцијата на новинарството. Тој инспирирал генерации новинари и покажал колку е важно да не се откажуваш и покрај притисоците и заканите, дури и кога вистината изгледа недостижна.
Во време кога медиумите често се обвинувани за ширење лажни вести, филмот потсетува на основната улога на слободниот печат во зачувувањето на демократијата.
Освен што остави силен печат во американската политичка и филмска историја, „Сите луѓе на претседателот“ останува актуелен потсетник што се случува кога новинарите ја вршат својата работа докрај, без разлика кој е на власт.
Извор:
BIZlife.rs
Фото: Screenshot/YouTube