И покрај тоа што не тренираше и немаше патики за трчање, Рамабаи Ранвир победи на првата трка во својот живот и тоа босонога.
Оваа 47-годишна самохрана мајка, која претрча три километри на рекреативна трка, беше мотивирана да учествува поради трошоците на нејзината ќерка за купување книги за високо образование.
- Многу сум среќна што можам да ја потрошам наградата од 3.000 рупии (31 американски долар) на книги и училишна опрема - рече Рамабаи.
Извонредните напори на Рамабаи да обезбеди толку скромна сума, во споредба со вкупните трошоци за универзитетско образование, ги погодија луѓето.
Во поголемиот дел од оваа година во Индија се одржуваат протести поврзани со образованието, а сатирично младинско движење го искажува незадоволството на цела разочарана генерација.
Само 8 проценти од дипломираните наоѓаат работа во согласност со нивната диплома, според владиниот извештај од август.
Стапката на невработени дипломирани лица е дури 29,1 проценти. Тоа е девет пати повеќе отколку меѓу оние што никогаш не се школувале.
И додека револтот на студентите се совпаѓа со пошироките економски незадоволства, веста за босите нозе на Рамабаи ги окупира социјалните мрежи и главните индиски дневни весници, станувајќи Роршахов тест во коментарите.
За некои, нејзиното достигнување ја симболизира мајчинската жртва и колку далеку се подготвени да одат родителите за да ги извлечат децата од сиромаштија.
За други, тоа го заживува гниењето што го зафати индискиот образовен систем и залудноста на верувањето дека тој може да послужи како средство за напредок во општеството.
„Дали е ова чест или срам за нас како општество?“, објави корисничката на социјалните мрежи Шома Саркар во коментар на видеото од трката.
Парична награда
За Рамабаи, сè започнало со прилично едноставна премиса – нејзината постара ќерка Пуџа (22) сакала да учествува во трката.
„Ќерка ми дојде кај мене рано наутро и ми рече: 'Мамо, сакам да учествувам во трка'“, вели Рамаба.
„Ја прашав каде се одржува трката, а таа ми одговори во близина. Ми рече и дека паричната награда ќе ѝ помогне во нејзиното образование. Мојата помлада ќерка живее во Нандед. Не можев да ѝ дадам пари да купи книги и поради тоа не зборуваше со мене по телефон осум дена. Затоа решив дека морам да трчам и да победам во таа трка. Мојата единствена желба беше да ја освојам наградата“.
Рамабаи била толку одлучна што дури и кога влечките почнале да ѝ паѓаат од нозете за време на трката, едноставно ги соблекла, го кренала сарито и продолжила да трча.
Непоколеблива, на крајот успеала да се издвои од остатокот од групата во својата возрасна категорија меѓу 30 и 60 години – и победила.
Нејзината ќерка Пуџа, исто така, освоила парична награда од 2.000 рупии бидејќи била втора во својата возрасна група.
Рамабаи го презела водењето на домаќинството откако починал нејзиниот сопруг, во 2012 година.
„Ја работев секоја работа што можев да ја најдам. Берев соја и леблебии на туѓи полиња, берев и куркума, ја готвев и ја продавав.“
Бидејќи го напуштила училиштето на 13 години, Рамабаи цврсто решила дека нејзините ќерки ќе имаат подобра шанса за образование.
„Морам да направам сè што е во моја моќ за да им овозможам на ќерките добро образование.“
И Пуџа и нејзината сестра Арати се обидуваат да ги совладаат селекциските испити неопходни за вработување во јавниот сектор. Пуџа се обучува за полициски регрут во приватно училиште во кое Рамабаи работи како готвачка. Арати, студентка по компјутерски науки на Универзитетот Висва-Брати, се подготвува за испитите за државна служба.
Во најнаселената земја во светот, работните места во јавниот сектор нудат еден од малкуте одржливи патишта до средната класа, како и за доживотна сигурност, со пензија и станбени бенефиции. Милиони студенти вложуваат години и години и вистински мали богатства во подготовките за овие испити со висок залог.
Фото: принтскрин/јутјуб