Мохандас Карамчанд Ганди, познат како Махатма Ганди, е роден на 2 октомври 1869 година во Порбандар, во денешната индиска сојузна држава Гуџарат. Потекнувал од семејство кое имало значајна улога во локалната управа. Неговиот татко Карамчанд Ганди бил главен министер на Порбандар, додека неговата мајка Путлибаи била многу религиозна припадничка на ваишнавизмот. Растењето во средина обележана со различни верски и културни влијанија оставило силна трага врз Ганди. Идеите за верата, толеранцијата, мирот и ненасилството подоцна ќе станат темел на неговото политичко и општествено дејствување.

Од студиите по право до борбата против дискриминацијата

Кога имал 19 години, Ганди заминал во Лондон за да студира право на „Инер Темпл“. По завршувањето на студиите се вратил во Индија и се обидел да изгради адвокатска кариера, но во почетокот немал многу успех.

Пресудниот момент во неговиот живот се случил две години подоцна, кога заминал во Јужна Африка поради деловен ангажман. Таму поминал повеќе од две децении и непосредно се соочил со расната дискриминација на која биле изложени Индијците.
Токму искуството од Јужна Африка ќе го насочи неговиот понатамошен живот. Ганди почнал да ја развива идејата за сатјаграха, односно принципот на ненасилен отпор кон неправдата, заснован врз истрајност, граѓанска непослушност и одбивање на насилството.

Враќање во Индија и борба за независност

Ганди во 1915 година се вратил во Индија и му се приклучил на Индискиот национален конгрес. Во наредните години станал една од најважните личности на индиското движење за независност.

Се залагал за сиромашните и маргинализираните, правата на жените, социјалните реформи и укинувањето на системот на недопирливост. Истовремено го повикувал населението на бојкот на британската стока и институции, организирање мирни протести и други облици на граѓанска непослушност.
Неговиот пристап бил заснован врз убедувањето дека политичката промена не мора да биде остварена со вооружена борба.

Маршот за сол што го обиколи светот

Еден од симболите на борбата на Ганди против британската власт бил Маршот за сол од 1930 година.
Ганди тогаш ги повел своите приврзаници на марш долг околу 240 милји, односно речиси 390 километри, кон брегот на Арапското Море. Целта била протест против британскиот монопол и данокот на сол, кои особено го погодувале сиромашното население.
Протестот прераснал во еден од најпознатите примери на граѓанска непослушност во 20 век. Снимките и извештаите за маршот на Ганди се прошириле низ светот, со што индиската борба за независност добила дополнително меѓународно внимание.

Независноста не донесе мир

Индија на 15 август 1947 година стекнала независност од Британската Империја. Сепак, ослободувањето истовремено донело една од најтешките кризи во модерната историја на земјата. Британска Индија била поделена на Индија и Пакистан, што предизвикало масовни миграции на населението и крвави судири меѓу припадниците на различни верски заедници. Ганди во тој период се обидувал да го запре насилството и да ги помири двете страни. Патувал во подрачјата погодени со судири и организирал молитви и протести, често ризикувајќи го сопствениот живот за да повика на мир меѓу хиндусите и муслиманите.

Убиен за време на вечерната молитва

Животот на Ганди завршил на 30 јануари 1948 година во Њу Делхи. За време на вечерната молитва во Бирла хаус му пришол Натурам Годсе, хиндуистички националист кој сметал дека Ганди премногу им попушта на муслиманите. Годсе испалил три куршуми и го усмртил Ганди.