Вештачката интелигенција не чувствува емоции како луѓето, но истражувањата покажуваат дека модерните системи на вештачка интелигенција развиваат сложени внатрешни структури кои на изненадувачки начини потсетуваат на човечките обрасци на размислување и однесување.

Најновите истражувања на компаниите кои развиваат големи јазични модели покажуваат дека системите на вештачка интелигенција не се само едноставни алатки за повторување на научени информации. Нивната внатрешна организација станува толку комплексна што дури и експертите тешко ги објаснуваат сите процеси кои се одвиваат за време на генерирањето одговори.

Крис Ола, еден од основачите на компанијата „Антропик“, вели дека истражувачите кои ја проучуваат внатрешноста на моделите на вештачка интелигенција постојано пронаоѓаат работи кои се мистериозни, па дури и вознемирувачки. Посебно внимание привлекуваат структурите кои имаат сличности со оние кои научниците ги проучуваат во човечкиот мозок.

Моделите на вештачка интелигенција создаваат скриени мапи на поими во својот „мозок“

Кога модерен систем на вештачка интелигенција одговара на прашање, тој не пребарува класична база на податоци. Наместо тоа, користи огромни математички структури во кои зборовите, идеите и односите меѓу поимите се претставени како точки во повеќедимензионален простор.

Поради тоа, поврзаните поими во моделите на вештачка интелигенција често се „поблиски“ едни до други. Зборот кој претставува мачка се наоѓа поблиску до поимот маче отколку до целосно неповрзан поим, бидејќи моделот учи односи меѓу информациите.

Ова е сосема поинаку од традиционалниот софтвер. Кај класичните програми луѓето директно ги пишуваат правилата, додека кај модерните системи на вештачка интелигенција многу способности се појавуваат за време на процесот на тренирање.

Затоа, научниците сè почесто го користат изразот „одгледувани системи“, бидејќи моделите не се прават со рачно пишување на секое правило, туку се обликуваат преку огромни количини податоци и прилагодувања.

Вештачката интелигенција покажува обрасци кои личат на емоции, но тоа не значи дека чувствува

„Антропик“ објави истражувања во кои наведува дека нивните модели покажуваат она што го нарекуваат „функционални емоции“. Тоа се обрасци во однесувањето на системот кои потсетуваат на човечките емоционални реакции.

На пример, кога вештачката интелигенција ќе наиде на тежок проблем кој не може лесно да го реши, одредени внатрешни структури поврзани со концептот на фрустрација можат да станат поактивни. Промените на тие структури можат директно да влијаат на начинот на кој моделот одговара. Сепак, истражувачите нагласуваат дека тоа не е доказ дека вештачката интелигенција навистина чувствува нешто.

Постои огромна разлика помеѓу тоа системот математички да го претставува концептот на емоција и тоа да постои внатрешно искуство какво што луѓето го поврзуваат со чувствата.

Најголемото прашање останува: што всушност значи да се размислува?

Ова прашање е многу постаро од денешната вештачка интелигенција. Научниците со децении дискутираа за тоа дали животните имаат сложени ментални процеси, а многу поранешни уверувања подоцна беа променети.

Истражувачите сега забележуваат сличен проблем кај системите на вештачка интелигенција. Фактот дека можеме да објасниме како е направен моделот не значи автоматски дека ги разбираме сите негови внатрешни процеси.

Филозофите укажуваат дека сè уште немаме целосно објаснување за самата свест кај луѓето, па поради тоа е тешко да се даде конечен одговор за тоа што би било потребно за некоја машина навистина да поседува свест.

Разбирањето на вештачката интелигенција станува прашање на безбедност

Проучувањето на внатрешните структури на вештачката интелигенција не е важно само поради филозофските прашања. Ако научниците подобро разберат како вештачката интелигенција донесува одлуки, полесно ќе можат да го предвидат нејзиното однесување и да спречат потенцијални проблеми.

Истражувањата веќе покажуваат дека постои разлика помеѓу она што системот на вештачка интелигенција го „зборува“ однадвор и процесите кои можат да се најдат со анализа на неговите внатрешни математички структури. Поради тоа, сè повеќе експерти сметаат дека не е доволно само да се набљудуваат одговорите што ги дава вештачката интелигенција туку потребно е да се разберат и механизмите кои ги создаваат.

Извор: Atvbl.rs
Фото: Pexels