Шпанија направи голем чекор кон скратување на работната недела. Во мај 2025 година владата го одобри предлог-законот со кој максималното работно време би се намалило од 40 на 37,5 часа неделно, и тоа без намалување на платите на вработените.

Доколку законот ја помине парламентарната процедура, промената би опфатила околу 12,5 милиони вработени во приватниот сектор, вклучувајќи ги и оние што работат со полно и со скратено работно време.

Тоа практично би значело 2,5 часа помалку на работа секоја недела, додека заработката би останала иста.

Шпанското министерство за труд очекуваше дека скратувањето на работното време би можело не само да го подобри квалитетот на животот на вработените, туку и да ја зголеми продуктивноста и да го намали отсуството од работа.

Промената не би се почувствувала исто во сите делови од стопанството. Работната недела од 37,5 часа веќе важеше за државните службеници и за вработените во одредени сектори, па новите прописи најголемо влијание би имале врз вработените во трговијата, производството, угостителството и градежништвото.

Платите би останале исти

Еден од клучните елементи на предлогот беше токму принципот дека пократкото работно време не смее да значи и помала заработка.

Шпанија ја воведе максималната работна недела од 40 часа уште во 1983 година, кога претходната граница од 48 часа беше намалена за осум часа. Повеќе од четири децении подоцна, земјата тргна кон ново скратување на работното време.

Предлогот имаше силна поддршка од најголемите синдикати, но не и од здруженијата на работодавци.

Противниците на мерката предупредуваа дека таа би можела да создаде дополнителни трошоци за компаниите, особено за малите претпријатија и за самовработените.

Шпанија веќе експериментираше со пократка работна недела

Идејата луѓето да минуваат помалку време на работа во Шпанија не беше нова. По пандемијата на коронавирусот во земјата беа започнати неколку проекти со кои се испитуваа поинакви модели на организација на работата, вклучувајќи ја и четиридневната работна недела.

Еден од таквите експерименти беше спроведен во Валенсија. За време на едномесечната програма, вработените имаа подолги викенди, а резултатите укажуваа на одредени позитивни промени во нивниот секојдневен живот.

Учесниците пријавуваа поздрави навики, вклучувајќи повеќе физичка активност, како и пониско ниво на стрес.

Сепак, предлогот за 37,5 часа не значеше автоматско воведување четиридневна работна недела. Идејата беше со закон да се намали максималниот број на работни часови, додека нивниот распоред би зависел од организацијата на работата, колективните договори и конкретните работодавци.

За милиони вработени, суштината на предложената промена беше едноставна - помалку време поминато на работа со иста плата.

Шпанската влада ја претставуваше мерката како модернизација на пазарот на трудот и начин вработените полесно да го усогласат бизнисот со приватниот и семејниот живот. Работодавците и дел од политичките партии, од друга страна, предупредуваа на трошоците што таквата промена би можела да им ги донесе на компаниите.

Поради тоа, по одлуката на владата, клучната битка допрва требаше да се води во парламентот, каде што предлогот мораше да добие доволна поддршка за да стане закон.

Извор: Nova.rs
Фото: Magnific