Секоја книга носи своја нераскажана тајна или скриена приказна. Дури и ако не сте слушнале за нив, тоа не значи дека не постојат. За љубителите на литературата, во продолжение се неколку интересни книжевни факти што веројатно не сте ги знаеле.

1. Ако сметате дека криминалистичките романи не нудат практично знаење, приказната зад делото на Агата Кристи „Бледиот коњ“ ќе ве разубеди. Деталниот опис на труење со талиум, кој го дава авторката, се покажал како реално применлив. Кристи имала искуство во аптека, што придонело за нејзината прецизност, а ваквите описи подоцна помогнале да се спасат вистински животи.

Во 1977 година, една девојка во болница во Лондон страдала од мистериозна болест, а лекарите не можеле да ја дијагностицираат. Медицинска сестра, љубител на детективски романи, забележала дека симптомите одговараат на труење со талиум, опишано во „Бледиот коњ“. Благодарение на тоа, лекарите ја откриле причината и успеале да ѝ го спасат животот.

2. Се верува дека насловот на дистопискиот роман на Реј Бредбери „Фаренхајт 451“ се однесува на температурата на која хартијата гори. Меѓутоа, постои забуна околу температурните скали. Авторот подоцна објаснил дека мешањето на Целзиусова и Фаренхајтова скала било „чесна грешка“, настаната кога специјалист за безбедност погрешно ги интерпретирал податоците при изборот на насловот.

3. Фразата „два плус два е еднакво на пет“ се појавува во романот „1984“ од Џорџ Орвел. Се поврзува со идејата за идеолошка контрола и пропаганда, која често се поврзува со советскиот концепт на забрзан економски развој.

4. Барбара Ремингтон, американска илустраторка, ја изработила корицата за едно издание на „Хобитот“ и „Господарот на прстените“ во 1965 година. Се смета дека таа не ја прочитала целосно книгата пред да ја изработи илустрацијата, поради што на корицата се појавуваат необични елементи, меѓу кои жаба, гуштер, две ему птици и дрво со розови детали.

5. Лав Толстој имал критички однос кон своето ремек-дело „Војна и мир“. Во писмо од 1871 година до свој пријател, тој го опишал делото како „преопширно ѓубре за војната“, иако денес се смета за едно од најголемите книжевни остварувања.

6. Џ. К. Роулинг ја завршила „Хари Потер и каменот на мудроста“ во 1995 година. Ракописот бил испратен до повеќе издавачки куќи и најчесто бил одбиен. Конечно, издавачката куќа „Блумсбери“ ја прифатила книгата, иако ѝ било советувано на авторката да размисли за друга кариера, поради сомнеж во комерцијалниот успех на детските книги.

7. Виктор Иго бил на одмор кога „Клетници“ бил објавен во 1862 година. Тој испратил кратка телеграма до својот издавач со прашалник „?“, а одговорот бил „!“, како знак за голем успех. Ова често се наведува како една од најкратките комуникации во историјата на издаваштвото.

8. Песната од романот „Островот на богатството“ од Роберт Луис Стивенсон, со стихот „Јо-хо-хо и шише со рум“, често се поврзува со пиратско смеење. Сепак, се верува дека таа всушност потекнува од морнарска работна песна што се користела при извршување тешки задачи на брод.

9. Иан Флеминг, авторот на Џејмс Бонд, го избрал името на ликот по американскиот орнитолог Џејмс Бонд. Авторот сметал дека името е едноставно, кратко и „неромантично“, но звучно и силно.

10. Марк Твен тврдел дека „Том Соер“ бил првиот роман целосно напишан на машина за пишување. Сепак, истражувањата покажуваат дека тоа веројатно бил „Животот на Мисисипи“.

11. Аладин, главниот лик на „Арапските ноќи“ или на „1001 Ноќ - Приказни на Шехерезада“ всушност бил Кинез кој живеел на улиците во Кина.

12. Во романот „Авантурите на Артур Гордон Пим“ од Едгар Алан По се опишува сцена во која преживеаните морнари се принудени да донесат одлука за преживување. Интересно е што во реалниот живот, во 1884 година, се случил сличен инцидент во кој преживеаните навистина изеле морнар со истото име - Ричард Паркер.


Фото: Magnific